Alignementen van Carnac

Voor wie is deze plek geschikt

Met het gezin

9/10

Met z’n tweeën

9/10

Met vrienden

9/10

Alleen

10/10

Met een hond

8/10

Beperkte mobiliteit

6/10

Deze scores worden berekend op basis van wat de pagina vermeldt: officiële classificatie, voorzieningen, moeilijkheid, duur en ligging. Ze zijn een richtlijn en vervangen geen contact met de plek, vooral wat toegankelijkheid betreft.

Over deze plek

Le Ménec, Kermario, Le Manio, Kerlescan: bijna 3.000 opgerichte stenen (menhirs) over vier kilometer, in de heide en weiden van het zuiden van de Morbihan. Het is de grootste groep steenrijen ter wereld, en je bezoekt het niet als een monument: je loopt erdoorheen. In Le Ménec duizendvijftig stenen in elf rijen, en een dorp dat is gegroeid binnen de oude omheining van eenenzeventig blokken. In Kermario duizendnegenentwintig menhirs, de eerste meer dan drie meter hoog. In Le Manio houdt de Reus de wacht met zes en een halve meter, de hoogste van Carnac. In Kerlescan, het kleinste van de drie velden maar het best bewaarde, waaieren de rijen uit voor een bijna vierkante omheining. Recente opgravingen dateren deze stenen tussen 4800 en 3500 v.Chr. Ze zijn ouder dan de piramides en Stonehenge, opgericht door neolithische samenlevingen die geen metaal kenden: boeren en herders die steen bewerkten, aardewerk bakten en de zee op gingen, en die toch blokken van tientallen tonnen verplaatsten. Niemand weet hoe lang het werk duurde, een paar jaar of meerdere eeuwen. Waarvoor dienden de steenrijen? Heiligdom, grensmarkering, eerbetoon aan de doden, hemelkalender: aan theorieën is nooit gebrek geweest, geen enkele is bewezen, en UNESCO zegt zelf dat we het niet weten. Wat de archeologie wel vaststelt, is dat hier niets toevallig is. De rijen volgen het reliëf en de waterlopen, de afmetingen van de stenen beantwoorden elkaar, en de rijen lopen over oudere grafheuvels die ze opnemen. Eén zekerheid over wat ze niet zijn: de druïden hebben er niets mee te maken; die horen bij Keltische samenlevingen, enkele duizenden jaren later. De stenen zijn sinds 1889 beschermd als historisch monument, en de Franse staat kocht het grootste deel van de grond om die te beschermen tegen steengroeven en bebouwing. De hekken die tussen 1991 en 1993 werden geplaatst, zijn er niet om je te laten betalen: ze laten de archeologische bodem en de heide herstellen na decennia van vrij betreden. Zo’n honderd schapen van het ras Landes de Bretagne begrazen nu bijna zeventig hectare heide, weiland en dennenbos, waar een inventarisatie in 2019 honderdzevenenzestig plantensoorten en tweeënzeventig vogelsoorten telde. UNESCO heeft het hele gebied op de Werelderfgoedlijst gezet, de eerste plek die volledig in Bretagne ligt. Het bezoek vraagt wat moeite. Van april tot september kun je alleen met een gids tussen de stenen lopen; van oktober tot maart gaan sommige velden weer vrij open, afhankelijk van de staat van de bodem en of de kuddes er zijn. Het buitenpad loopt echter het hele jaar gratis langs de vier kilometer, net als de Maison des mégalithes en haar tentoonstelling. Je kunt dus alles zien zonder iets te betalen, en het is bij dageraad, als de mist nog tussen de rijen hangt, dat je de stilte van zesduizend jaar het best hoort.

Wat u te zien krijgt

• De grootste groep steenrijen ter wereld: bijna 3.000 menhirs over vier kilometer, van Le Ménec tot Kerlescan. Het Centre des monuments nationaux telt er ongeveer 2.800 die nog zichtbaar zijn; het verschil komt van omgevallen of verdwenen stenen.
• Stenen opgericht tussen 4800 en 3500 v.Chr., ouder dan de piramides en Stonehenge, door samenlevingen die geen metaal kenden.
• Le Ménec: 1.050 menhirs in elf rijen over 1.165 meter, en een omheining van eenenzeventig blokken waarbinnen in de loop der eeuwen een dorp is gegroeid.
• Kermario: 1.029 menhirs in tien rijen over 1.200 meter, de indrukwekkendste blokken van het gebied, en een dolmen aan de westkant.
• De Reus van Le Manio, zes en een halve meter, de hoogste nog staande menhir van Carnac, en het nabije Vierhoek, dat een inmiddels verdwenen grafheuvel omringde.
• Kerlescan: 555 menhirs in dertien waaiervormige rijen, het best bewaarde van de drie velden, met een omheining van negenendertig stenen en een heuvel van achtennegentig meter.

Praktische informatie

Beste moment

’s Ochtends voor de koelte en het parkeren, in de late namiddag voor het lage licht over de steenrijen. Lente en herfst vermijden de zomerdrukte.

Veelgestelde vragen

Verblijven in Carnac

Verblijven die nog vrij zijn, met actuele prijzen, vergeleken op de belangrijkste boekingsplatforms.

Partnerlink: een boeking via deze kaart kan ons een commissie opleveren, zonder extra kosten voor u.