De Bretonse eilanden

Een Bretons eiland is geen uitstapje, het is een hele dag, en vaak twee. De overtocht duurt tien minuten tot vijf kwartier, buiten het seizoen zijn er weinig afvaarten, en wie de laatste boot mist, moet er slapen, wat niet altijd kan.

Dat maakt ze ook bijzonder: vanaf vijf uur ’s middags, als de dagboten vertrokken zijn, verandert een eiland volledig. Iedereen die blijft slapen, zegt het.

Welke kiezen

Voor een eerste keer Bréhat of het Île aux Moines: de overtocht is kort, het eiland verkent u te voet, en u komt ’s avonds zonder stress terug. Om te zien wat “het einde van de wereld” betekent, Ouessant of Sein, maar blijf er slapen.

Ouessant, het einde van de wereld

Vijftien vierkante kilometer gegeseld door de wind, vijf vuurtorens, en een gezegde dat alles samenvat: “Wie Ouessant ziet, ziet zijn bloed”. De doorgang van de Fromveur, tussen het eiland en Molène, heeft de snelste stroming van Europa, acht tot tien knopen. De vuurtoren van Le Créac’h, met zwart-witte strepen, is een van de krachtigste ter wereld en huisvest een museum van vuurtorens en bakens, momenteel gesloten voor een lange renovatie.

Sein, anderhalve meter boven de zee

Het Île de Sein komt op het hoogste punt tot zes meter en ligt gemiddeld anderhalve meter boven de zee: stormen vegen eroverheen. Er zijn geen auto’s en geen bomen, en de straatjes zijn soms een meter breed, zo gebouwd om de wind te breken. Eind juni 1940 vertrokken honderdveertien van de mannen op vijf vissersboten om zich in Londen bij de Gaulle aan te sluiten; in totaal waren het er honderddrieëndertig, alle mannen van strijdbare leeftijd, van de jongste, die op veertienjarige leeftijd aan boord glipte, tot de oudste van vierenvijftig. Toen ze aan hem werden voorgesteld, sprak de Gaulle de beroemde woorden: “Het Île de Sein is dus een kwart van Frankrijk.” Het eiland draagt het Kruis van de Bevrijding.

Wat u moet weten voor het boeken

Wat u er ziet

De vertrekhavens

Men vergeet vaak dat een vertrekhaven een bestemming is: Le Conquet, Audierne, Quiberon en de Pointe de l’Arcouest zijn op zich een halve dag waard, en die brengt u er toch door terwijl u op de boot wacht.

Op een eiland slapen

Het is de enige manier om te zien wat een eiland ’s avonds wordt. De plaatsen zijn beperkt en worden in juli en augustus maanden van tevoren geboekt, de rest van het jaar veel minder.